Brak jasnej struktury
Promotor otwiera Twoją pracę i… nie wie, gdzie jest wstęp, co właściwie znajduje się w rozdziale pierwszym i dlaczego nagle z analizy przeskoczyłaś/przeskoczyłeś do wniosków. Badania się chaotycznie przedstawione, brakuje metodologii, a we wnioskach nie nawiązujesz do celu pracy?
Jak temu zapobiec?
Zacznij od konspektu. Ustal, co będzie w każdym rozdziale, a potem trzymaj się tej struktury. Praca naukowa to nie strumień świadomości, musisz trzymać się tematu i nawiązywać do celu pracy. Pamiętaj, że wnioski powinny być formułowane w relacji do celu pracy, pytań problemowych oraz hipotez badawczych.
Za dużo „lania wody”
Rozpisałaś/rozpisałeś się na cztery strony o tym, czym jest motywacja, ale tak naprawdę nie wiadomo, do czego ta wiedza jest Ci potrzebna. W pracach dyplomowych nie chodzi o ilość, ale o jakość.
Jak temu zapobiec?
Pisz konkretnie. Najlepiej przed przystąpieniem do pisania danego podrozdziału stwórz sobie krótki plan tego, co powinno znaleźć się w danej części. Nie rozpisuj się, czasem wystarczy, że dany podrozdział będzie miał 3 stony – pomyśl trochę jak leniuszek 😉 – lepiej napisać zwięźle trzy strony i ewentualnie dostać uwagę, aby coś dopisać, niż napisać 6 stron i zobaczyć, że promotor wykreślił połowę.
Niepoprawny język
Zbyt potocznie, zbyt emocjonalnie, za dużo pierwszej osoby („uważam, że…”).
Jak temu zapobiec?
Stosuj język naukowy – formalny, precyzyjny, bez osobistych opinii. Zamiast: „uważam, że X ma rację”, napisz: „według X, [tu źródło], można uznać…”.
Brak źródeł albo źródła z Wikipedii
Promotor nie będzie przekonywany do Twoich tez, jeśli nie podeprzesz ich literaturą naukową. Użycie naukowej literatury gwarantuje, że praca będzie merytorycznie poprawna.
Jak temu zapobiec?
Korzystaj z książek, artykułów naukowych, raportów. Wikipedia może być punktem wyjścia – ale nie źródłem w bibliografii. Odwiedź bibliotekę – warto!
Nieaktualna literatura
Cytowanie podręcznika z 1999 roku jako głównego źródła to zły pomysł (chyba że piszesz o historii myśli filozoficznej).
Jak temu zapobiec?
Używaj aktualnych źródeł, najlepiej z ostatnich 5–10 lat – zwłaszcza w badaniach empirycznych i analizie aktualnych zjawisk.
Braki formalne
Brakuje spisów, nie ma przypisów, nie ta czcionka, marginesy za wąskie…
Jak temu zapobiec?
Zanim wyślesz pracę, sprawdź dokładnie wymagania uczelni i formatowanie. A jeśli nie masz do tego głowy – skorzystaj z pomocy korektora.
Niejasne cele i hipotezy
Jeśli promotor sam nie wie, o co Ci chodziło w pracy, to znaczy, że coś poszło nie tak.
Jak temu zapobiec?
Cel pracy i pytania badawcze muszą być jasno określone – najlepiej już na etapie wstępu. Łatwiej jest dostosować treść pracy do badania, a nie odwrotnie.
Rozbieżność między teorią a badaniami
Teoria o jednym, badania o drugim – i promotor się gubi.
Jak temu zapobiec?
Upewnij się, że teoria wspiera Twoje badania. Jeśli analizujesz motywacje pracowników, nie rozpisuj się o teorii stresu. Dlatego zacznij od planu pracy.
Błędy językowe i stylistyczne
Czasem to drobiazgi, czasem rażące błędy ortograficzne. Ale wszystkie wpływają na ocenę pracy.
Jak temu zapobiec?
Po prostu: zrób korektę. Najlepiej daj komuś, kto zna się na rzeczy – oko drugiej osoby potrafi zdziałać cuda. Możesz nawet poprosić znajomą lub mamę.
Praca wygląda na… niesamodzielną
Podejrzane podobieństwo do innych prac, brak spójności w stylu, skopiowane fragmenty z sieci – promotor to wyłapie.
Jak temu zapobiec?
Pisz samodzielnie. Jeśli korzystasz z pomocy – niech to będzie pomoc redakcyjna, a nie „gotowiec” z internetu. Dodawaj przypisy! Korzystaj z literatury naukowej.
Podsumowanie
Praca dyplomowa to projekt – i jak każdy projekt, wymaga planu, spójności i dbałości o detale. Jeśli podejdziesz do tematu rzetelnie, słowo „poprawki” będzie oznaczać tylko drobne szlify. A jeśli nie wiesz, od czego zacząć, zajrzyj na nasz blog albo skontaktuj się z nami – pomożemy Ci przejść przez ten proces spokojnie i skutecznie.
