Dyspozycja pytań a wywiad ustrukturyzowany – czym się różnią?

Pomoc w pisaniu pracy, pisanie pracy.

Spis treści

Wywiad jest jedną z metod wykorzystywanych w badaniach społecznych, pedagogicznych, psychologicznych czy naukach o zarządzaniu. Pozwala zbierać informacje bezpośrednio od badanych i poznawać ich opinie, doświadczenia, postawy oraz sposób postrzegania określonego problemu.

Nie każdy wywiad wygląda jednak tak samo.

W zależności od przyjętego stopnia standaryzacji badacz może korzystać z dyspozycji pytań, scenariusza wywiadu albo kwestionariusza wywiadu. Różnią się one między innymi stopniem szczegółowości, kolejnością pytań oraz zakresem swobody, jaki pozostawia się osobie prowadzącej rozmowę.

Dlatego przed przygotowaniem narzędzia badawczego warto odpowiedzieć sobie na jedno podstawowe pytanie:

Czy chcę przeprowadzić rozmowę według sztywnego zestawu pytań, czy potrzebuję większej swobody w prowadzeniu wywiadu?

To właśnie od tego wyboru będzie zależało, jak przygotujesz narzędzie badawcze.

Czym jest dyspozycja pytań?

Dyspozycja pytań to zestaw zagadnień, tematów i pytań pomocniczych, które mają wyznaczać kierunek rozmowy.

Nie jest ona sztywnym formularzem, którego badacz musi trzymać się od pierwszego do ostatniego pytania.

Jej zadaniem jest przede wszystkim pomóc badaczowi pamiętać o najważniejszych obszarach, które powinny zostać poruszone podczas rozmowy.

Przykładowo, jeżeli tematem badania jest satysfakcja pracowników z pracy zdalnej, dyspozycja może obejmować takie obszary jak:

  • organizacja pracy,
  • relacje ze współpracownikami,
  • komunikacja z przełożonym,
  • zalety pracy zdalnej,
  • trudności związane z pracą z domu,
  • równowaga między życiem zawodowym a prywatnym,
  • ogólna ocena pracy zdalnej.

Badacz może następnie zadawać pytania rozwijające poszczególne zagadnienia.

Czym różni się dyspozycja od kwestionariusza wywiadu?

Najważniejsza różnica dotyczy stopnia standaryzacji.

W przypadku dyspozycji badacz ma większą swobodę. Może zmienić kolejność pytań, poprosić o rozwinięcie interesującej wypowiedzi czy zadać dodatkowe pytanie, jeżeli respondent poruszy ważny wątek.

Kwestionariusz wywiadu jest natomiast bardziej sformalizowany. Zawiera przygotowany zestaw pytań, które mają być zadawane wszystkim respondentom w możliwie porównywalny sposób.

Można więc przedstawić tę różnicę w uproszczeniu:

Dyspozycja → większa elastyczność rozmowy

Kwestionariusz wywiadu → większa standaryzacja rozmowy

Nie oznacza to jednak, że każda dyspozycja musi być całkowicie luźną listą tematów ani że każdy wywiad ustrukturyzowany musi zawierać wyłącznie pytania zamknięte. O charakterze wywiadu decyduje przede wszystkim stopień standaryzacji całego procesu badawczego.

CechaDyspozycja pytańWywiad ustrukturyzowany
Główne narzędzieLista zagadnień, tematów i pytań pomocniczychStandaryzowany kwestionariusz wywiadu
Stopień standaryzacjiNiższyWysoki
Kolejność pytańMoże być zmienianaZazwyczaj ustalona
Dodatkowe pytaniaMożliwe i często wykorzystywaneOgraniczone przez przyjęty schemat
Rola badaczaAktywnie prowadzi i rozwija rozmowęPrzede wszystkim realizuje ustalony schemat
Charakter danychCzęsto pogłębione, opisoweBardziej porównywalne między respondentami
CelPoznanie doświadczeń, opinii i znaczeńUzyskanie możliwie porównywalnych odpowiedzi

Czy dyspozycja pytań pasuje do wywiadu ustrukturyzowanego?

Tutaj warto zachować ostrożność z używaniem prostego stwierdzenia, że „dyspozycja nie pasuje do wywiadu ustrukturyzowanego”.

W praktyce metodologicznej można spotkać różne sposoby definiowania i nazywania narzędzi badawczych. Najważniejszy jest sposób, w jaki faktycznie przeprowadzasz badanie.

Jeżeli przygotowujesz wywiad ustrukturyzowany, powinieneś zadbać o wysoki poziom standaryzacji. Oznacza to, że respondenci powinni otrzymywać zasadniczo te same pytania, zadawane w ustalonej kolejności i w możliwie podobny sposób.

Jeżeli natomiast przygotowujesz wywiad częściowo ustrukturyzowany lub nieustrukturyzowany, dyspozycja może być odpowiednim rozwiązaniem, ponieważ pozwala zachować określony kierunek rozmowy, jednocześnie pozostawiając przestrzeń do pogłębiania odpowiedzi.

Dlaczego dyspozycja jest często stosowana w badaniach jakościowych?

Badania jakościowe koncentrują się między innymi na poznaniu doświadczeń, opinii, motywacji i sposobu interpretowania rzeczywistości przez badanych.

W takim przypadku zbyt sztywne trzymanie się listy pytań może ograniczyć wartość rozmowy.

Załóżmy, że respondent podczas wywiadu mówi:

„Największym problemem w mojej pracy jest komunikacja z przełożonym”.

Jeżeli prowadzisz wywiad o większym stopniu elastyczności, możesz dopytać:

„Co dokładnie ma Pan/Pani na myśli?”

albo:

„Czy może Pan/Pani podać przykład takiej sytuacji?”

Dzięki temu uzyskujesz znacznie bardziej szczegółowy materiał niż w przypadku ograniczenia się wyłącznie do wcześniej zapisanych pytań.

Jak przygotować dyspozycję pytań do wywiadu?

Jeżeli w swojej pracy dyplomowej planujesz przeprowadzić wywiad częściowo ustrukturyzowany, możesz przygotować dyspozycję w kilku krokach.

1. Zacznij od problemu badawczego

Najpierw określ, czego właściwie chcesz dowiedzieć się dzięki badaniu.

2. Uwzględnij pytania badawcze

Każdy obszar dyspozycji powinien mieć uzasadnienie w Twoim projekcie badawczym.

3. Podziel rozmowę na obszary tematyczne

Zamiast tworzyć jedną długą listę pytań, możesz pogrupować je tematycznie.

Przykładowo:

Obszar 1 – organizacja pracy

  • Jak wygląda Pana/Pani typowy dzień pracy?
  • Jak organizuje Pan/Pani swoje obowiązki?

Obszar 2 – komunikacja

  • Jak ocenia Pan/Pani komunikację z zespołem?
  • Jakie trudności pojawiają się w tym zakresie?

Obszar 3 – satysfakcja

  • Co najbardziej wpływa na Pana/Pani satysfakcję z pracy?
  • Jakie elementy pracy chciałby/chciałaby Pan/Pani zmienić?

A jak wygląda kwestionariusz wywiadu?

Kwestionariusz wywiadu jest bardziej szczegółowym narzędziem.

Może zawierać:

  • instrukcję dla osoby przeprowadzającej wywiad,
  • pytania,
  • kolejność pytań,
  • warianty odpowiedzi,
  • informacje metryczkowe,
  • kody odpowiedzi,
  • instrukcje przejścia do kolejnych pytań.

W przypadku wywiadu ustrukturyzowanego szczególnie ważne jest zachowanie porównywalności sposobu przeprowadzania rozmów.

Jeżeli jedna osoba jest pytana o pięć zagadnień, a inna tylko o dwa, trudno później porównywać uzyskane wyniki.

Czy wywiad ustrukturyzowany może zawierać pytania otwarte?

Tak.

To ważne, ponieważ czasami spotyka się uproszczone stwierdzenie, że: „Wywiad ustrukturyzowany = pytania zamknięte”.

Nie jest to reguła, która zawsze będzie prawdziwa.

O strukturze wywiadu decyduje przede wszystkim standaryzacja, a nie wyłącznie rodzaj pytań. Możesz przygotować ustrukturyzowany wywiad zawierający pytania otwarte, pod warunkiem że są one zadawane wszystkim respondentom w ustalony, jednakowy sposób.

Przykład:

„Jak ocenia Pan/Pani możliwość rozwoju zawodowego w obecnym miejscu pracy?”

Każdy respondent otrzymuje dokładnie to samo pytanie.

Co wpisać w metodologii pracy dyplomowej?

Jeżeli przeprowadzasz wywiady w ramach pracy licencjackiej lub magisterskiej, w rozdziale metodologicznym powinieneś jasno opisać:

  • jaką metodę badawczą zastosowano,
  • jaki rodzaj wywiadu przeprowadzono,
  • kto uczestniczył w badaniu,
  • ile wywiadów przeprowadzono,
  • w jaki sposób dobrano respondentów,
  • jakie narzędzie badawcze wykorzystano,
  • jak przebiegało badanie,
  • w jaki sposób analizowano uzyskany materiał.

Przykład:

W badaniu zastosowano metodę wywiadu częściowo ustrukturyzowanego. Narzędzie badawcze stanowiła dyspozycja pytań obejmująca cztery główne obszary tematyczne związane z funkcjonowaniem pracowników w środowisku pracy zdalnej. Taka konstrukcja narzędzia pozwoliła zachować spójność tematyczną rozmów, jednocześnie umożliwiając pogłębianie wypowiedzi respondentów poprzez zadawanie pytań uzupełniających.

Taki opis jest znacznie bardziej informacyjny niż samo zdanie: „W badaniu zastosowano wywiad.”

Najczęstszy błąd – mieszanie pojęć

Jednym z problemów pojawiających się w pracach dyplomowych jest używanie określeń:

scenariusz wywiadu,
dyspozycja pytań,
kwestionariusz wywiadu,
arkusz wywiadu

jako synonimów.

Dyspozycja czy kwestionariusz – co wybrać?

Najprościej kierować się charakterem badania.

Jeżeli zależy Ci na:

  • pogłębieniu wypowiedzi,
  • poznaniu doświadczeń respondentów,
  • swobodnej rozmowie,
  • możliwości zadawania pytań dodatkowych,
  • odkrywaniu nowych wątków,

dyspozycja lub scenariusz wywiadu może być odpowiednim rozwiązaniem.

Jeżeli natomiast zależy Ci na:

  • wysokiej standaryzacji,
  • zadawaniu wszystkim tych samych pytań,
  • zachowaniu tej samej kolejności,
  • większej porównywalności odpowiedzi,

bardziej odpowiedni będzie kwestionariusz wywiadu.

Nie wybieraj jednak narzędzia wyłącznie na podstawie tego podziału. Powinno ono wynikać przede wszystkim z celu badania, problemu badawczego oraz przyjętej metodologii.

Czy można stosować cytowanie wtórne w pracy licencjackiej i magisterskiej?

Tak, cytowanie wtórne może pojawić się zarówno w pracy licencjackiej, jak i magisterskiej.

Nie powinno jednak zastępować samodzielnego korzystania z literatury.

Jeżeli cała praca opiera się na źródłach cytowanych przez innych autorów, może to świadczyć o zbyt ograniczonej kwerendzie literatury.

Podsumowanie

Dyspozycja pytań i kwestionariusz wywiadu pełnią podobną funkcję – pomagają badaczowi przeprowadzić rozmowę zgodnie z założeniami badania – ale różnią się poziomem standaryzacji.

Dyspozycja daje badaczowi większą swobodę prowadzenia rozmowy i sprawdza się szczególnie dobrze w wywiadach częściowo ustrukturyzowanych oraz nieustrukturyzowanych.

Kwestionariusz wywiadu jest bardziej sformalizowany i pozwala zachować większą porównywalność sposobu zadawania pytań poszczególnym respondentom i tym samym otrzymywać porównywalne odpowiedzi.

Najważniejsze jest więc nie samo nazwanie narzędzia, ale zachowanie spójności między problemem badawczym, metodą, techniką, narzędziem i sposobem analizy danych.

Najczęściej zadawane pytania

 

Czy dyspozycja pytań to narzędzie badawcze?

Tak, dyspozycja może pełnić funkcję narzędzia wspierającego realizację wywiadu, szczególnie w badaniach jakościowych. Jej szczegółowa forma zależy od przyjętego rodzaju wywiadu.

Czy dyspozycja pytań i scenariusz wywiadu to to samo?

Pojęcia te bywają stosowane zamiennie, ale mogą mieć różny zakres. Dyspozycja zwykle wskazuje główne zagadnienia i pytania, natomiast scenariusz może zawierać bardziej szczegółowy plan przebiegu rozmowy.

Czy wywiad ustrukturyzowany musi mieć pytania zamknięte?

Nie. Wywiad ustrukturyzowany może zawierać również pytania otwarte. Najważniejszą cechą jest wysoki poziom standaryzacji sposobu przeprowadzania badania.

Czy w wywiadzie częściowo ustrukturyzowanym można zadawać dodatkowe pytania?

Tak. Możliwość zadawania pytań pogłębiających jest jedną z najważniejszych cech bardziej elastycznych form wywiadu.

Co wpisać w pracy dyplomowej: dyspozycję czy kwestionariusz?

Powinieneś wpisać nazwę narzędzia, które rzeczywiście wykorzystałeś w badaniu. Jeśli rozmowa była prowadzona na podstawie listy zagadnień i pytań pomocniczych, odpowiedniejszym określeniem może być dyspozycja lub scenariusz wywiadu. Jeśli wszyscy respondenci odpowiadali na ten sam zestaw pytań według ustalonego schematu, możesz mówić o kwestionariuszu wywiadu.

Inne artykuły
Social Media

Zobacz moje profile w Social Mediach i obserwuj mnie by dwa razy w tygodniu dostawać nową dawkę wiedzy ;)

Zadaj pytanie!